ಅವಮಾನಿಸಿ
ಅಪಮಾನಿಸಿ
ಇಯಳಿಸಿದರು
ಅಂಜದೆ ಅಳುಕದೆ
ಕುಗ್ಗದೆ ಜಗ್ಗದೆ
ಧೈರ್ಯದಿಂದ ನಡೆ
ಹೆದರಿ ಬೆದರಿ
ಬಿದ್ದು ಓಡುವರು
ನಿನ್ನ ಅಣಕಿಸುವ
ಮನುವಾದಿಗಳು
ತಲೆ ತಗ್ಗಿಸಿ ಬಗ್ಗಿಸಿ
ನುಡಿದು ನೆಡೆದರೆ
ಕತ್ತರಿಸುವರು
ನಿನ್ನ ತಲೆ ತಲೆ
ಎಚ್ಚರ ಎಚ್ಚರವಿರಲಿ
ನನ್ನ ಮುಗ್ಧ ಜನಗಳೆ
ದೇವರಂತೆ ದೇವರು
ಇರುವುದಂತೆ
ಬರುವುದಂತೆ
ಕಲ್ಲು ಕಂಬದ
ಮೂಕ ದೇವರು
ಕರೆದರು ಬರುವುದಿಲ್ಲ
ಮಾತು ಬಾರದ
ಮೂಕ ದೇವರು
ಹಬ್ಬ ಹರಿದಿನವೆಂದರೆ
ಕುಣಿದು ಕುಪ್ಪಳಿಸಿ
ಓಡಿ ಓಡಿ ಬರುವುದು
ನಮ್ಮೂರ ದೇವರು
ಯಾರು ನಿನ್ನವರಲ್ಲ
ನಿನಗಾಗಿ ನೀನೇ ಹೊರೆತು
ನಿನಗಾಗಿ ಯಾರು ಅಲ್ಲ
ಕಂಡವರ ಮಾತಿಗೆ
ಮರುಳಾಗಿ ಮೈ
ಮನ ಮರೆಯಬೇಡ
ತೋಳ ಬಲ ಜನ ಬಲ
ಇದ್ದರೆ ಹಿಡಿಯುವರು
ನಿನ್ನ ಕೈ ಕಾಲು
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಜಾಡಿಸಿ
ಒದೆಯುವರು
ನಿನ್ನ ಸ್ವಾಭಿಮಾನಕ್ಕೆ
ನಾನು ನನ್ನದೇನ್ನುವ
ಜನ ಜಾತ್ರೆಯಲ್ಲಿ ನಿಂತು
ನನ್ನವರು ನನ್ನವರೆಂದು
ಕೂಗಿ ಗೋಗರೆಯುವ
ಹುಚ್ಚು ಯಾತಕೆ
ಓ ನನ್ನ ಮನಸೇ
ಕೇಳುವವನು
ಹೇಳುವವನು
ಒಬ್ಬನೇ ಆದರೂ
ಕಂಡ ಕಂಡಲ್ಲಿ
ಹೊಗಳಿ ತೆಗಳಿ
ಮಾತನಾಡಿ ಮರುಳು
ಮಾಡುವವರು
ಹಲವು ಜನ
ಹತ್ತಾರು ಜನ
ಹತ್ತಾರು ತರ
ನೂರಾರು ಜನ
ನೂರಾರು ತರ
ಮಾತನಾಡುವರೇ
ಹೋರೆತು
ಯಾರು ಕೂಡ
ಒಂದೇ ರೀತಿ
ಒಂದೇ ಸಮ
ಯೋಚಿಸಿ
ಆಲೋಚಸಿ
ಮಾತನಾಡುವ
ಜನರಿಲ್ಲ ಈ
ಪ್ರಪಂಚದಲ್ಲಿ
ಸ್ವಾರ್ಥವೇ
ತುಂಬಿರುವ
ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳ
ಕೆಟ್ಟ ಪ್ರಪಂಚವಿದು
ಯಾರೇ ಏನೇ ಎಷ್ಟೇ
ಮಾತನಾಡಿದರೂ
ನಿನ್ನ ನಡೆ ನುಡಿ
ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ
ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ನಡೆ
ನಿನ್ನ ದಾರಿಯ ಕಡೆ
ನೀ ಎದೆಗುಂದದೆ
ಬದುಕಿ ಬಾಳು
ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ
ನೀ ಮಾನವನಾಗಿ
ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾಗಿ
ಓ ಮನುಜ
ಕೇಳುವವನು
ಹೇಳುವವನು
ಒಬ್ಬನೇ ಆದರೂ
ಕಂಡ ಕಂಡಲ್ಲಿ
ಹೊಗಳಿ ತೆಗಳಿ
ಮಾತನಾಡಿ ಮರುಳು
ಮಾಡುವವರು
ಹಲವು ಜನ
ಹತ್ತಾರು ಜನ
ಹತ್ತಾರು ತರ
ನೂರಾರು ಜನ
ನೂರಾರು ತರ
ಮಾತನಾಡುವರೇ
ಹೋರೆತು
ಯಾರು ಕೂಡ
ಒಂದೇ ತರ
ಒಂದೇ ರೀತಿ
ಯೋಚಿಸಿ
ಆಲೋಚಸಿ
ಮಾತನಾಡುವ
ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳ
ಪ್ರಪಂಚವಲ್ಲ
ಇದು ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳೆ
ತುಂಬಿರುವ
ಸ್ವಾರ್ಥಿಗಳ
ಕೆಟ್ಟ ಪ್ರಪಂಚ
ಯಾರೇ ಏನೇ ಎಷ್ಟೇ
ಮಾತನಾಡಿದರೂ
ನಿನ್ನ ನಡೆ ನುಡಿ
ಬದಲಾಯಿಸಿಕೊಳ್ಳದೆ
ಮುನ್ನುಗ್ಗಿ ನಡೆ
ನಿನ್ನ ದಾರಿಯ ಕಡೆ
ನೀ ಎದೆಗುಂದದೆ
ಬದುಕಿ ಬಾಳು
ಮುಗಿಲೆತ್ತರಕ್ಕೆ
ನೀ ಮಾನವನಾಗಿ
ನಿಸ್ವಾರ್ಥಿಯಾಗಿ
ಓ ಮನುಜ
ದುಡಿಮೆಯೇ
ಜೀವನವಲ್ಲ
ಜೀವನವೇ
ದುಡಿಮೆಯಾದರೆ
ನಿನ್ನ ಬಾಳೆ
ಬಂಗಾರ ಸಿಂಗಾರ
ಯಾರ ಯಾವ
ಹಂಗು ಹೋಂಗಿನ
ಮೇಲೇರುವ
ಏಣಿ ಬೇಕಿಲ್ಲ
ನಿನ್ನ ದುಡಿಮೆಯೇ
ನಿನ್ನ ಗುರಿ ದಡ
ಮುಟ್ಟುವ ಏಣಿ
ತಿಳಿಯೋ ಓ ಮನುಜ
ನಿನ್ನ ಗುರಿ ನೀ ಮರೆತು
ಕುಂತು ಕುಂತಲ್ಲಿಯೇ
ವಾಲಾಡಿ ತೂಕಡಿಸಿ
ಮಲಗ ಬೇಡ ಮರುಳ
ಜೀವನವೆಂಬ
ಅನಂತ ಪಯಣದಲ್ಲಿ
ಜೀವವು ಕ್ಷಣಿಕವಾದರು
ದುಡಿಮೆ ಇರಲಿ ನಿರಂತರ
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ನೀ
ಆಗುವೇ ಕಂಡ ಕಂಡವರ
ಕಾಲ ಕಸ ಕಡ್ಡಿಯ ಹುಳ
ತಿಳಿಯೋ ಓ ಮನುಜ
ಹೇಳಿ ಕೇಳಿ
ಹುಟ್ಟುವುದಿಲ್ಲ
ಪ್ರೀತಿಯ ಮುತ್ತು
ಹೊತ್ತು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ
ಬರುವುದು ಆಪತ್ತು
ಹಾಗಾಗಿ ಆಗಬೇಕು
ಮನುಷ್ಯ ಮನುಷ್ಯನಿಗೆ
ಒತ್ತು ಒತ್ತು
ಇಲ್ಲದಿದ್ದರೆ ಕಾದಿರುವುದು
ಮಾನವ ಕುಲಕ್ಕೆ
ಕುತ್ತು ಕುತ್ತು
ವಿಪತ್ತು ವಿಪತ್ತು