ಇಂದು ಮುಳುಗಿ ನಾಳೆ ಉದಯಿಸುವ
ಸೂರ್ಯ ಚಂದ್ರರನ್ನ ನೋಡ್ತಿವೋ ಗೋತ್ತಿಲ್ಲ
ಜೀವನವೆಂಬುದು ಕ್ಷಣಿಕ
ಯಾವಾಗ ಹೇಂಗೆ ಎಲ್ಲಿ ಯಾಕ್
ಹೋಗುತ್ತೆ ಅಂತ ಯಾರಿಗು ಏನು ಗೋತ್ತಿಲ್ಲ
ಆದರೂ ನಾವು ನಮ್ಮವರಿಂದ ದೂರಾಗಿ
ಮಣ್ಣಲ್ಲಿ ಮಣ್ಣಾಗಿ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ
ಮಣ್ಣಿನ ಗೋರಿ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡು ಮಲಗಿದ್ದರೂ
ಆಗಾಗ ಬಂದು ಕೂಗಿ ಕರೆಯುವಳು
ಕರುಳು ಬಳ್ಳಿಯ ಕಂದನ ನೆನೆದು
ಒರೆಸುವಳು ಕಂದನ ಗೋರಿಯ
ತನ್ನ ಕಣ್ಣೀರ ಮಳೆಯ ಸುರಿಸಿ
ಹೊವಿನ ಮಾಲೆಯ ಶೃಂಗಾರ ಮಾಡಿ
ತಿಂಡಿ ತಿನಿಸುಗಳನ್ನು ತನ್ನ ಸೇರಗಲ್ಲಿ
ಕಟ್ಟಿ ತಂದು ಗೋಳಾಡುವಳು
ಮನ ಮಿಡಿಯುವಂತೆ ಕೂಗಿ ಕರೆಯುತ್ತಾ
ಇದೆ ಅಲ್ಲವೇ ಕರುಳ ಬಳ್ಳಿಯ ಸಂಬಂಧ
ಅದಕ್ಕೆ ಹೇಳುವುದು ತಾಯಿಯೇ ದೇವರೆಂದು
ಪ್ರೀತಿಸುವೆ ನಿನ್ನ ಮನದಣತಿಯಂತೆ
ಕಲ್ಮಶವಿಲ್ಲದೆ
ಆರಾಧಿಸುವೆ ನಿನ್ನ ಭಾವನೆಗಳ ತುಸು ಲೋಪ ಬಾರದಂತೆ
ನಿನ್ನವರನ್ನು ಕಾಣುವೆ ನನ್ನವರಂತೆ
ನಿನ್ನಲ್ಲಿ ಬೆಸೆಯುವ ನಿನ್ನುಸಿರಿನಂತೆ
ನಿನ್ನ ಸುಖ-ದುಃಖಗಳಲ್ಲಿ ಜೊತೆಯಿರುವೆ ನೆರಳಿನಂತೆ
ನೀ ಇರುವ ತನಕ ನಾ ಜೊತೆಗಿರುವೆ
ನೀನಿಲ್ಲದಿರೆ ನಾ ನಿಂಬಾಲಿಸುವೆ ನಿನ್ನ ಆತ್ಮದಂತೆ
ನಾವಿಬ್ಬರೂ ಒಂದೇ ಆತ್ಮ ಎರಡು ದೇಹವಿದ್ದಂತೆ
ತಂಪಾದ ಗಾಳಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ
ಮಧುರ ಸ್ಪರ್ಶವ ಆನಂದಿಸುತ್ತಾ
ಹಾಗೇ ಸುಮ್ಮನೆ ನೆಡೆದಾಡುವಾಸೆ
ಬಲು ಹಿಂಪದ
ಹಕ್ಕಿಗಳ ಗಾನ ಆಲಿಸುತ್ತಾ
ಹಾಗೇ ಮೈ ಮರೆಯುವಾಸೆ
ಬಳುಕುತ್ತಾ ಓಡುವ
ನದಿಯ ಜೋತೆ ಓಡಾಡುವಾಸೆ
ಹಚ್ಚ ಹಸಿರಿನ ವನಸಿರಿಯ
ಕಣ್ಣು ತುಂಬಿಕೊಳ್ಳುವಾಸೆ
ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಕುಣಿಯುವ
ನವಿಲಿನ ಜೋತೆ ಹೆಜ್ಜೆ ಹಾಕುವಾಸೆ
ಖುಷಿ ಮಂದಹಾಸದ
ತೊಟ್ಟಿಲು ಪ್ರಕೃತಿ ವನಸಿರಿಯಲ್ಲಿ
ಬಿದ್ದು ಒದ್ದಾಡುವಾಸೆ
ಒಮ್ಮೆ ಬಂದರೆ ಸಿಗಲಾರದ ಮರೀಚಿಕೆ
ಕ್ಷಣ ಕ್ಷಣ ಹುಟ್ಟಿಸುವ ನಿರೀಕ್ಷೆಗಳು
ನೀ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದರು ಬೆನ್ನು ಬಿಡದ ಮಾಯೆ
ನೀನೆಂಬ ಕುತೂಹಲಕ್ಕೆ ತೆರೆ ಎಲ್ಲಿದೆ
ನಿದ್ದೆಯಲ್ಲಿ ಜಾರಿದಾಗ ಬರುವು ಮುನ್ನ ಹೇಳಿ ಬರಬಾರದೆ ಓ ನನ್ನ ಕನಸೇ !!
ಮರೆಯೋದುಂಟೆ ಮರೆತು
ಬದುಕೊದುಂಟೆ ಕೈ ತುತ್ತು ತಿನ್ನಿಸಿ
ಲಾಲನೆ ಪಾಲನೆ ಮಾಡಿ
ತನ್ನ ಕಷ್ಟಾ ಸುಖವ ಪಕ್ಕಕ್ಕಿಟ್ಟು
ಸಾಕಿದ ತಾಯಿಯ ತಾಯಿ ಪ್ರೀತಿಯ
ನಾ ರಾಜನಲ್ಲದಿದ್ದರೂ
ರಾಜ ಮಹಾರಾಜನಂತೆ ಸಾಕಿದಳು
ಅವಳಿಗೆ ನಾನೇ ರಾಜ ಮಹಾರಾಜ
ಅವಳೆ ನನಗೆ ದೇವತೆ ಜಗದ್ಮಾತೆ
ಅವಳ ತ್ಯಾಗ ಪ್ರೀತಿಯ ಮುಂದೆ
ನಾ ಸಣ್ಣವ ನಾ ಚಿಕ್ಕವ
ಕೈ ತುತ್ತು ತಿನ್ನಿಸಿ ಸಾಕಿ ಸಲಹಿದ
ತಾಯಿಯ ಸೇವೆ ಮಾಡದ ಕೈಗಳು
ಇದ್ದರೇನು ಹೋದರೇನು
ತಾಯಿಯ ಸುಖ ದುಃಖ ಆಲಿಸಿದ
ಕಿವಿಗಳು ಕೇಳಿಸಿದರೇನು ಕೀವುಡಾದರೇನು
ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡವಳ ಮುಂದೆ
ಕೋಲ್ಲದಿರಿ ಚುಚ್ಚು ಮಾತುಗಳಿಂದ
ಕಾಲ ಕಸವಾಗಿ ಕಾಣದಿರಿ
ಕೊರಗುವುದು ತಾಯಿ ಜೀವಾ
ಗೋಳಾಡುವುದು ತಾಯಿ ಹೃದಯ
ಮರೆಯದಿರಿ ಅವಳಿಂದಲೇ ನಮ್ಮ ಜನ್ಮ
ಅವಳೆ ನನ್ನ ಜೀವಾ ಅವಳೆ ನನ್ನ ದೇವರು