ಮಾಯಾ ಲೋಕವಿದು
ಬಡವರಿಗೆ ಒಂದು
ಶ್ರೀಮಂತರಿಗೆ ಇನ್ನೊಂದು
ಬಲ್ಲೆಂ ಎಂದರೆ ಒಂದು
ಗೊತ್ತಿಲ್ಲ ಎಂದರೆ ಇನ್ನೊಂದು
ಆಹಾರವಿಲ್ಲದೆ ಉಪವಾಸ ಹಲವರದು
ಆಹಾರವಿದ್ದರೆ ಉಪವಾಸ ಕೆಲವರದು
ಜೇಬುಗಳು ಭರ್ತಿ
ಮನಸುಗಳು ಖಾಲಿ
ಇದೊಂದು ರಂಗಮಂದಿರ
ಕೆಲವರು ಅತ್ತರು ನಗಬೇಕು
ಕೆಲವರು ನಕ್ಕರು ಅಳಬೇಕು
ಮಾಯಾ ಲೋಕವಿದು
ಇದರ ಮರ್ಮ ವಿಧಿಯೇ ಬಲ್ಲದು
ಪ್ರೀತಿಸುವಾಗ ಹೇಳುವರು
ಕಾಮನಬಿಲ್ಲಿನಂತೆ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ್ ನೋಟ
ಮುತ್ತಿನಂತೆ ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು
ಸವಿ ಜೇನಿನಂತೆ ನಿನ್ನ ನಗು
ಬಣ್ಣಿಸಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ
ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯವಾ
ಎಷ್ಟೇ ನೋಡಿದರೂ ಸಾಲದು
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನೋಡುವಾಸೆ ಎನ್ನುವರು
ಚೂರಾದ ಪ್ರೀತಿಯಲ್ಲಿ ಹೇಳುವರು
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣ್ ನೋಟವೇ ಚುಚ್ಚುವುದು
ನನಗೆ ಚುಚ್ಚುಮದ್ದಿನಂತೆ
ಸಾಕೆನಗೆ ನಿನ್ನ ಕಾಟವೂ
ಬೇಡ ನನಗೆ ನಿನ್ನ ಮಾತುಗಳು
ಬಣ್ಣಿಸಲು ನಿನ್ ಯಾರು
ನಾನ್ ಯಾರೆಂದು ಕಿತ್ತಾಡುವರು
ಹೊತ್ತು ಗೊತ್ತಿಲ್ಲದೆ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಹೇಳುವರು
ನಿನೇ ನನ್ನ ಜೀವಾ ಪ್ರಾಣವೆಂದು
ಮುತ್ತಿಟ್ಟು ಮುದ್ದಾಡುವರು
ಪ್ರೀತಿ ಗೆದ್ದ ಪ್ರೇಮಿಗಳು