ಮುಸಂಜೆ ಹೊತ್ತಲ್ಲಿ
ಸೂರ್ಯ ಮುಳುಗುವ ಸಮಯದಲ್ಲಿ
ಕುಳಿತಿದ್ದೆ ಊರ ಮುಂದಿನ ಕೆರೆಯ ಕಟ್ಟೆಯಮೆಲೆ ನಿನ್ನ ಬಿಂಬವು ನೀರಿನಲ್ಲಿ
ಕಂಡಾಗ ಹಾರಿದೆ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಆಗ ತಿಳಿಯಿತು ನಾ ಕಂಡದ್ದು ಹಗಲು ಕನಸೆಂದು ಯಾಕೆ ಕಾಡುವೆ ಎಡೆಬಿಡದೆ ಒ ನನ್ನ ಮುದ್ದು ಚಲುವೆ
ಕಡಲ ಒಡಲೊಳಗೆ ಚಿಪ್ಪೊಡದ ಮುತ್ತಿನಂತೆ, ನನ್ನ ಎದೆಯ ಕಡಲಲ್ಲಿ ನೀ ಮುತ್ತಾದೆ.
ಕನಸ್ಸಿನಲ್ಲೂ ನನ್ನ ಮನವು ಪ್ರತಿ ಕ್ಷಣವು ನಿನ್ನನ್ನೇ ಜಪಿಸುತ್ತಿದೆ..!
ನನ್ನ ಎದೆಯ ತುಂಬಾ ನಿನ್ನ ಭಾವ ಚಿತ್ರ ಬಿಡಿಸಿ,
ಮುಗಿಲನ್ನೇ ತಂದು ನೀಡಿ, ಮುದ್ದು ಮುದ್ದಾಗಿ ಮುತ್ತಿಡುವಾಸೆ,
ರಂಗು ರಂಗಿನ ಕಾಮನಬಿಲ್ಲನ್ನು ಉಡುಗೊರೆಯಾಗಿ ನೀಡುವಾಸೆ,
ನಿನ್ನ ಕೈ ಹಿಡದು ಅನುಗಾಲ ಕೂಡಿ ಬಾಳುವಾಸೆ,
ಬಾನಿನ ಎತ್ತರಕ್ಕೂ ಕೈಚಾಚಿ ಹೇಳುವಾಸೆ.
ನೀನು ಕಾಣದೆ
ಏಕೆ ಮರೆಯಾದೆ
ಸದ್ದಿಲ್ಲದೆ ನಾನು ಮೌನವಾದೆ
ನೋವಿನ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ ಸೆರೆಯಾದೆ
ಪ್ರತಿ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲೂ ನಿಶಕ್ತನಾದೆ
ಪ್ರತಿನಿತ್ಯವೂ ಚಂಚಲಾನಾದೆ
ಏಕೆ ಹೀಗೆ ಆದೆ
ನಿಜಕ್ಕೂ ನಾನು ಇದ್ದು ಕಾಣೆಯಾದೆ
ಬದುಕಲ್ಲಿ ನಿಷ್ಕ್ರಿಯವಾದೆ