ನನ್ನ ಮನಸಿನ ಕೋಣೆಯಲಿ
ಮಾತು ಮೌನವಾಗಿದೆ
ಹೃದಯ ಪ್ರತಿ ನಿಮಿಷವು
ನಿನಗಾಗಿ ಚಡಪಡಿಸಿದೆ
ಒಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿ ಬರಬಾರದೇ
ಹೋದ ದಾರಿಯಲಿ
ಅತ್ತು ಕರೆದರು ಬರಲಾರೆ
ಮರಳಿ ಎಂದೆಂದೂ
ಕಾದು ಕಾದು ಬೇಸತ್ತು
ಇರುವ ಸಮಯವು ಇಂದು
ಮುಂದೆಯೂ ಸಾಗಲೂ ಆಗದೆ
ಹಿಂದೆಯೇ ಕುಳಿತಿದೆ ಬೆಪ್ಪಾಗಿ
ಜೀವನ ಇಲ್ಲಿಗೆ ಮುಗಿದ
ಆಗಿದೆ ನೀನ್ ಇಲ್ಲದೆ
ಇರುವ ದಿವಸವು ನನ್ನನ್ನು
ಹಿಂಬಾಲಿಸಿ ಕೊಲ್ಲುತಿದೆ
ಕಾರಣವಿಲ್ಲದೆ ನಿ ಹೋದೆ
ನನ್ನ ಬಿಟ್ಟು ಅಂದು
ಯಾರ ಮಾತಿಗೆ ಭಯಬಿದ್ದು
ಕಾಣೆಯಾದೆ ನೀ
ಕಳೆದ ಸಮಯವು ನಿನ್ನಲ್ಲಿ
ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಕಾಡುತಿದೆ
ನೆನಪು ಅಳಿಸಲು ಆಗದಾಗೆ
ಬರೆದು ಹೋದೆ ನೀನು
ಇನ್ನಾದರು ದಿನವನು ನಾ
ಕಣ್ಣೀರಲಿ ಕಳೆಯದಂತೆ
ಎಲ್ಲವನ್ನು ಒಂದು ಕನಸೆಂದು
ಮರೆಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸುವೆನು.
ಮೊದಲು ನನ್ನ ನೋಡಿ ನಕ್ಕಳು ನನ್ನವ್ವ
ಆ ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿ ಮರೆತಳು ತನ್ನ ೯ ತಿಂಗಳ ನೋವ
ಉಣಿಸಿದಳು ತನ್ನ ಎದೆಯ ಹಾಲು
ಧಾರೆಯೇಳೆದಳು ತನ್ನ ಉಳಿದ ಜೀವನವ
ಆದಳು ಇ ಜನ್ಮಕ್ಕೆ ನನ್ನ ಹಡದವ್ವ
ಏಳು ಜನ್ಮವ ಎತ್ತಿದರು ತಿರಿಸಲೊಲ್ಲೆ ಇ ತಾಯಿಯ ಋಣವ.....
ಆಕೆಯ ಬೆರಳುಗಳಿಗೂ ಉಗುರುಗಳಿಗೂ ನಿಮಿಷಕ್ಕೊಮ್ಮೆ ಅದೆಂತಹ ಜಗಳ.
ಅದು ಅವಳ ಕಿವಿಯ ಮೇಲೆ ಕುಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಅದನೆತ್ತಿ ಅಲ್ಲಿ ಕುಡಿಸುವತನ ಆಕೆ ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ.
ಇದನ್ನು ನೋಡಿದ ಮೇಲೆ ನನ್ನ ಮನಸ್ಸು ನನ್ನ ಬಳಿ ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ...
ಹೇ ನೆನಪೇ,
ದರಿದ್ರವಾದ ದಟ್ಟಡವಿಯಲ್ಲಿ,
ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿ ಅಲೆದಾಡುವಾಗ,
ಬೆನ್ನಟ್ಟಿದ ಬೇತಾಳ ದಂತೆ ಹಿಂಬಾಲಿಸುತ್ತಿರುವೆ,
ನಾ ಎಲ್ಲಿ ಹೋದರೂ, ಎಲ್ಲಿ ಬಂದರೂ,
ಕಣ್ಮರೆಯಾಗಿಬಿಡು ಒಂದು ಬಾರಿ
ನನಗೂ ಹೇಳದೆ,
ಮರೆಯಾಗಿಬಿಡು ಯಾರಿಗೂ ಕಾಣದೆ..!