ಹಾಯಾದ ಸಂಜೆಯಲಿ
ಹಿಡಿದಿಹೆನು ಲೇಖನಿ,
ಬರೆಯಬೇಕೆಂದಿರುವೆ
ಸುಂದರ ಶಾಯರಿ.
ಅರಿಯದೆ ಗೀಚುತಿರುವೆ
ಸಾಲು ಸಾಲು ಸಾಲುಗಳನ್ನು,
ಮನದೊಳಗೆ ಹುದುಗಿರುವ
ನೋವು ನಲಿವುಗಳೆಲ್ಲ
ಬಿಳಿ ಹಾಳೆಯ ಮೇಲೆ
ಬಣ್ಣ ತಳೆದುಕೊಂಡಿಹುದು,
ನನ್ನೆದೆಯ ಕನ್ನಡಿಯ
ನಾನೆ ಕಂಡು ಅಚ್ಚರಿಗೊಂಡು
ನನ್ನ ಮೊಗದ ಮೇಲೆ
ನನಗೆ ಅರಿವಾಗದಂತೆ
ಮಾಸದ ನಗು ಮೂಡಿದೆ.!
ಹೇಳು ನೀ, ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡದೇ ಇದ್ದ
ದಿನಗಳು ಯಾವವು? ಎಂದು
ಅದಕ್ಕೆಂದೇ ನಾನು ನನ್ನ ಮನೆಯ
ಮುಂಬಾಗಿಲಿಗೆ ತೋರಣ ಕಟ್ಟಿ
ಕಾಯ್ದು ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ,
ಕೇಳಲು ಆತುರ ,ನಿನ್ನ ಮಗ್ಧ ನಿಷ್ಕಲ್ಮಶ
ಮಾತುಗಳಿಗಾಗಿ ನನ್ನ ಕಿವಿಗಳೆರಡನ್ನು ಜೋತು ಬಿಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
ಹೇಳು ನೀ, ನನ್ನನ್ನು ಎದೆಗಪ್ಪಿ ತೋಳು ಗಟ್ಟಿಯಾಗಿ
ಹಿಡಿದ ದಿನಗಳು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಉಳಿದಿವೆ? ಎಂದು
ಎದೆಯ ಬಡಿತದ ಹಿಂದೆ ಅಡಗಿದ ಅದೆಷ್ಟೋ ಜನ್ಮಗಳ
ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಮಿಲನದ ಮಾತುಗಳು ಇನ್ನೂ ಕಿವಿಯಲ್ಲಿ
ಪ್ರೇಮ ಪಲ್ಲವಿಯನ್ನೇ ಸೃಷ್ಟಿಸುತ್ತಿವೆ,
ಯಾರೋ ಆಡಿದ ಬಿರುನುಡಿಗಳಿಗೆ ತಲೆಕೆಡಿಸಿಕೊಳ್ಳದ
ನಿನ್ನ ನಿಷ್ಕಪಟದ ಸ್ವಭಾವ ನನ್ನನ್ನು
ಇನ್ನೂ ಮಂತ್ರ ಮುಗ್ಧನನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ.
ಹೇಳು ನೀ, ನನ್ನನ್ನು ನಿನ್ನ ತೊಡೆಯ ತೊಟ್ಟಿಲ ಮೇಲೆ
ಮಲಗಿಸಿಕೊಂಡು ನವಿರಾಗಿ ತಲೆ ಸವರಿದ
ದಿನಗಳು ಇನ್ನೂ ಎಷ್ಟು ಉಳಿದಿವೆ?ಎಂದು
ಕಡು ಕಷ್ಟಗಳು ಮೈ ಸುಡುತ್ತಿದ್ದರೂ ಮರೆತು ಹಾಯಾಗಿ ಮಲಗಿದ
ದೃಶ್ಯ ಇನ್ನೂ ನನ್ನ ಕಣ್ಮುಂದೆ ಕಟ್ಟಿದಂತಿದೆ,
ತಳಮಳವಿಲ್ಲದ, ಗೊಂದಲವಿಲ್ಲದ ನಿನ್ನ ತಾಯ್ತನದ
ವಾತ್ಸಲ್ಯದ ಅಮರತ್ವದಲ್ಲಿ ಮಿಂದೆದ್ದ ನನ್ನನ್ನು
ಪ್ರಶಾಂತ ಸರೋವರದಲ್ಲಿ ಚಲಿಸುವ ದೋಣಿಯನ್ನಾಗಿ ಮಾಡಿದೆ.
ಹೇಳು ನೀ,ನನ್ನನ್ನು ಬಿಳ್ಕೊಡುವಾಗ ಬಿಗಿದಪ್ಪಿ ಹಣೆಯ ಮೇಲಿಟ್ಟ
ಹೂ ಮುತ್ತುಗಳು ಇನ್ನೆಷ್ಟು ಉಳಿದಿವೆ ಎಂದು?
ನನ್ನನ್ನೇ ನಂಬಿ ಬಂದ ನೀನು, ದೇವನು ಸೃಷ್ಟಿಸಿದ ಮಾಯಾಜಾಲದ
ಸಪ್ತಪದಿ ತುಳಿದ ಗಳಿಗೆ ಇನ್ನೂ ಮರೆಯದಂತಿದೆ.
ಅವಸರದ ಬದುಕಿನಲ್ಲಿ ದಿವ್ಯ ಸಾನಿಧ್ಯವನ್ನೇ ವಹಿಸುವ
ನಿನ್ನ ಸ್ನೇಹಕ್ಕಾಗಿ ಈಗಲೂ ಕಾಯ್ದು ಕುಳಿತಿದ್ದೇನೆ
ನಿನ್ನ ಬಿಸಿ ಅಪ್ಪುಗೆಯ ನಿಶೆಯುಸಿರನ್ನು ಬಯಸಿ.
ಹೆತ್ತ ತಾಯಿಗಿಂತ ಅತ್ಯಧಿಕ ಮಾಯವುಂಟೆ
ಉತ್ತಮ ಅಶ್ವವ ಕತ್ತೆ ಹೋಲುವುದುಂಟೆ
ವಿತ್ತವುಳ್ಳವನ ಕುಲ ಎಣಿಸುವುದುಂಟೆ
ಸ್ವಾರ್ಥಕೆ ನ್ಯಾಯ ಎಂದಾದರೂ ಉಂಟೆ
ಅತ್ತೆಮನೆ ಸೇರುವಗೆ ಅಭಿಮಾನವುಂಟೆ
ಬತ್ತಲೆ ತಿರುಗುವಗೆ ಭಯವು ಇನ್ನುಂಟೆ
ಪೃಥ್ವಿಯೊಳಗೆ ನನ್ನ ಸಾಕಿ ಸಲುವುವ ಅಮ್ಮ
ಮರ್ತ್ಯದೊಳನ್ಯ ದೇವರು ಸರಿಯುಂಟೆ ನನ್ನ ಪ್ರೀತಿಯ ಗೆಳೆಯರೇ ನಿಮ್ಮನ್ನು ನೋಡಿ ನನ್ನ ಜೀವನದ ಅತ್ಯಂತ ಸರಳ ನುಡಿ ಇದು ಸರಿಯಾಗಿ ಅರ್ಥ ತಿಳಿದು ಕೊಳ್ಳಿ ಜೀವನ ಸಾರ್ಥಕ ಬದುಕು ಸಾರ್ಥಕ. ಶಶಿ ಯಶ್.