ಕರೆದರೆ ಬರದು ಕಲಕಿದರೆ ಕರಗದು ಭಾವಗಳ ಮಥಿಸಿ ಮನಸುಗಳ ಮೇಳೈಸಲು ಹೊಟ್ಟೆಯ ಒಳಗಿನ ಮಗು ಹುಟ್ಟಿ ಬರುವಂತೆ ಮೊಟ್ಟೆಯೊಡೆದು ಮರಿ ತಾನು ಬರುವಂತೆ ನನ್ನ ಎದೆಯೊಳಗಿಂದ ಒಲವಿನಿಂದೊಡಗೂಡಿ ಓಡೋಡಿ ಬಂದಿದೆ ನನ್ನ ಕವಿತೆ ಸುಮಾತನಯ
ಬರೆಯತ್ತಿಹನು ನಿನ್ನ ಕಂಡ
ಮರು ಕ್ಷಣದಿಂದ,
ಅದು ಕವನ ಕವಿತೆ ಗಳಾಗಿ
ಹೊರಹೊಮ್ಮುತಿವೆ.
ನಾ ನಿನ್ನ ಬಣ್ಣಿಸಲು
ಆ ಸೊರ್ಯ ಚಂದ್ರ,
ಆಕಾಶ ನಕ್ಷತ್ರಗಳೆ ಮರೆತು
ಹೋಗಿವೆ.
ಪ್ರಕೃತಿ ನಿನ್ನ ಸೌಂದರ್ಯಕ್ಕೆ
ಮನಸೋತ,
ತಂಗಾಳಿಯಂತೆ ನಿನ್ನ ಸುತ್ತ
ಸುತ್ತುತಿದೆ, ನಿನ್ನಂದವ ಕಾಪಾಡಲು..
ಮಲ್ಲು...
ಕನಸು ಅಂದರೇನು
ಕೇಳಿದ್ದೆ ನಾನು
ಇಂದು ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಲು ನಿನ್ನ ಮನಸ್ಸಲ್ಲಿ
ಮೂಡುವ ಮೊಗ
ನಾಳೆ ನಿನ್ನ ಕನಸು ಎಂದಿದ್ದಳು ಅವಳು
ನಿಜ..!
ಇಂದು ಅವಳು ನನ್ನವಳು!
ಕೇವಲ ಕನಸ್ಸಲ್ಲಿ ಮಾತ್ರ..!
ಇಪ್ಪತ್ತೆರಡು ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ
ನೀ ನನ್ನ ಜೀವನದಲಿ ಬಂದೆ
ಏರುಪೇರಾಗಿತ್ತು ನನ್ನೆದಯೆ ಬಡಿತ
ನಿನ್ನ ನಗುವ ಕಂಡು…
ಅಂದು ನಿನ್ನ ನೋಡಿ ನಾ ನಕ್ಕೆ
ನನ್ನ ನೋಡಿ ನೀ ನಕ್ಕೆ
ಅಂದೇ ನಮ್ಮಿಬ್ಬರ ಕಣ್ಣಗಳ
ಮಿಲನವಾಯಿತು
ನಿನ್ನ ಮುಗ್ಧ ಮನಸ್ಸು
ಆ ಕೆಂದುಟಿಯ ನಗು
ಏನೋ ಹೇಳ ಹೊರಟಿರುವ
ಮೀನಿನಂತಹಾ ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳು
ಇವೆಲ್ಲವುಗಳಿಂದ ನಾ
ನಿನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಆಕರ್ಷಿತನಾದೆ
ನಿನಗೇನೋ ಹೇಳಬೇಕೆಂದು
ನನ್ನ ಮನ ಹಂಬಲಿಸಿತು
ನಿನಗೆ ಹೇಳುವ ದಾರಿಗಳನು
ನಾ ಹುಡುಕಿದ್ದೆ ನೂರು
ನನ್ನ ಮನದ ಹಂಬಲ ಹೇಳದೆ
ನೊಂದಿತ್ತು ಈ ಮನ
ನಿನ್ನ ಮೌನದ ಮಾತೊಂದು ಕಂಡು
ಆ ಮಾತಿನಲ್ಲಿ ನಿನ್ನ ಒಲವನ್ನು ಕಂಡು
ಹಗಲಿರುಳು ನಿದ್ದೆ ಬಾರದೆ
ಚಡಪಡಿಸುತಿತ್ತು ಈ ಮನ
ನಿನ್ನ ಕಂಡಾಗಲೆಲ್ಲ
ಈ ಮನದಲ್ಲಾಗುವ ರೋಮಾಂಚನ..
ಪುಸ್ತಕದ ಕೊನೆಯ ಪುಟದಲಿ
ನಿನ್ನ ಹೆಸರನು ನನ್ನ ಹೆಸರೊಡನೆ
ಕೂಡಿಸಿ ಬರೆದು ನನ್ನ ಪ್ರೇಮಕೆ
ಮುನ್ನುಡಿ ಬರೆದ ಕ್ಷಣ..
ಅದೆಷ್ಟೇ ನಿನ್ನ ನೋಡಿದರೂ
ನಿನ್ನ ಹಿಂಬಾಲಿಸುವದು
ಬಿಡದ ಆ ನನ್ನ ತುಂಟತನ..
ಬಚ್ಚಿಕೊಂಡು ನಿನ್ನ ಮುದ್ದು ನಗುವ
ನೋಡುವ ಹುಚ್ಚುತನ..
ಕಂಡರು ನನ್ನ ಕಾಣದಂತೆ
ಹಿಂತಿರುಗಿ ನೀ ನೋಡಿ ನಗುವ
ಒಲವಿನ ಕಣ್ಣು ಮುಚ್ಚಾಲೆ ಆಟ
ಆ ಆಟದಲಿ ನಮ್ಮ ಮನಸಿನ
ಭಾವನೆಗಳು ವಿನೂತನ..
ನಿನ್ನೊಡನೆ ಅನುಭವಸಿದ ಕ್ಷಣ
ಹೇಳಲಾಗದೆ ಹೇಳಿರುವೆ ಇಂದು
ಹೇಳದ ಹಳೆಯ ಕ್ಷಣಗಳನು..
ಪದಗಳಲಿ ಗೀಚಿದೆನು ಕವನ ರೂಪದಲಿ
ನಗುತ ನಿನ್ನ ನೆನೆಯುತಾ ಪ್ರತಿದಿನ…