ಕಾಣುವ ಕನಸೆಲ್ಲ ನನಸಾಗದು
ಆದರು ಕಾಣುವೆ ಕನಸೊಂದು
ಒಲವೇ ನೀ ಇರುವೆ ದೂರ
ಮನಬಿಚ್ಚಿ ಹೇಳುವೇ
ಮನಸಿನ ಬಾವನೆಗಳು ನೂರು
ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನಲ್ಲೆ ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವೆ
ಸವಿ ನೆನಪುಗಳ ತೇರು
ಬಯಸುತಿದೆ ಮನ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ
ಕಳೆದು ಹೋದ ಕ್ಷಣಗಳನು
ನೀ ಇಲ್ಲದೆ
ಏಕಾಂಗಿಯಾಗಿದೆ ಈ ಮನ
ಬದುಕು ಬೇಡೆವೆನಿಸಿದೆ
ನೀನಿಲ್ಲದೆ ಓ ನನ್ನ ಚಿನ್ನ
ಮರೆಯದು ಈ ನನ್ನ ಮನ
ನಿನ್ನಿಂದ ನಾ ಅಗಲಿದ ದಿನ
ಹೀಗೆ ಮಾಡುವ ಬದಲು
ಕೊಂದು ಬಿಡಬೇಕಿತ್ತು ನನ್ನ
ಸಹಿಸಲಾರೆ ನನ್ನುಸಿರೆ
ನೀನಿಲ್ಲದ ಈ ನೋವನ್ನ
ನೀ ಇಲ್ಲದ ಈ ಬದುಕನ್ನ !!
ಬದುಕು ಕಟ್ಟಿಕೂಳ್ಳುವುದು
ಎಲ್ಲರಿಗೂ ಇಸ್ಟ,
ಬದುಕಿನ ನಸ್ಟ ತುಂಬಿಕೂಳ್ಳುವುದು
ಸ್ವಲ್ಪ ಕಸ್ಟ,
ಇಸ್ಟಗಳ ನಡುವೆ ಕಸ್ಟಗಳ ತಂದಾಗ
ಬದುಕಾಗುವುದು ಕನಿಷ್ಠ,
ಭಾವನೆಗಳ ಮಟ್ಟ ತಿಳಿಯದಾದರೆ
ಬದುಕುವುದೇ ಕಸ್ಟ,
ಬದುಕುವುದ ಕಲಿಯದಿದ್ದರೆ
ಮಾನವನೇ ಅನಿಷ್ಠ!