ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಜೀವನ.. ಅರ್ಥವಿಲ್ಲದ ಜೀವನಕ್ಕೆ ಬೆಲೆ ಇಲ್ಲದ ಭಾವನೆಗಳ ನಡುವೆ ಬದುಕಿನ ಜಂಜಾಟ....
ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತು ಕೇಳುವ ಬದಲು ಕನ್ನಡಿಯ ಮುಂದೆ ನಿಂತು ಕಣ್ಣೀರು ಹಾಕುವುದು ಒಳ್ಳೆಯದು....
ಮನಸ್ಸಿನ ಮಾತು ಕೇಳಿದರೂ ಕೇಳಲಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಟಿಸುವ ಕಂಗಳ ಮುಂದೆ ನಾಟಕವಾಡುವ ಪಾತ್ರಧಾರಿ ನಾನು.....
ನಿನ್ನ ಕಂಗಳ ಹೊಳಪಿನಲಿ
ಬೆಳಕಿನ ಕಿರಣ ಕಂಡೆ
ನಿನ್ನ ನಸು ನಗುವಿನಲಿ
ಭರವಸೆಯ ಆಸೆ ಕಂಡೆ
ನಿನ್ನ ಮುಗ್ಧ ಆಟಗಳಲಿ
ಕನಸು ನನಸಾದುದ ಕಂಡೆ
ನಿನ್ನ ನುಡಿ ಮುತ್ತು ಗಳಲಿ
ಹೆಮ್ಮೆಯ ಸಾಫಲ್ಯ ಕಂಡೆ
ನಿನ್ನ ಬೆಳವಣಿಗೆಯಲಿ
ಹಿಂದೆ ನಿಂತ ನನ್ನ ನೆರಳ ಕಂಡೆ
ನಿನ್ನ ಜೀವನ ಸುಖದಲಿ
ನನ್ನ ಗುರಿಯ ಕಂಡೆ
ಓ ನನ್ನ ಬೆಳಕೆ ಬೆಳಗಲಿ
ನಿನ್ನ ಹಿರಿಮೆ ಸದಾ ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆ
ಸದಾ ನನ್ನ ಹಾರೈಕೆ
ಕತ್ತಲಲ್ಲಿ ಕಳೆದು ಹೋದ ಓ... ಸೂರ್ಯ,
ನಿನಗೊಂದಿಷ್ಟು ಕರುಣೆಯಿಲ್ಲವೆ?..
ಆ ಚಂದ್ರನೋ...ಬೆಳದಿಂಗಳು ಚೆಲ್ಲಿ,
ಮೋಸಮಾಡಿಬಿಟ್ಟ
ಆ ಚುಕ್ಕಿಗಳೋ... ಕಣ್ಣು ಮಿಟುಕಿಸಿ ಸನ್ನೆಮಾಡಿ,
ಮಾಯವಾದವು
ಆ ಸಾಗರದ ಅಲೆಗಳೋ... ಮೈ ಗೆ ಸೋಂಕಿಸಿ, ತಳ ಸೇರಿ ಬಸಿದು ಹೋದವು
ಆ ತಂಗಾಳಿಯೋ... ಆಸೆ ಹುಟ್ಟಿಸಿ, ಬಿರುಗಾಳಿಯಾಯಿತು
ಆ ಮಳೆಯೋ... ಮುತ್ತಟ್ಟು ಮೈ ಮರೆಸಿ, ಮಾಯವಾಯಿತು
ಆ ಇಬ್ಬನಿಯೋ... ಮುತ್ತು ಚೆಲ್ಲಿ , ಮತ್ತೆಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಿದರು ಸಿಗದಾಯಿತು
ಆ ಕೋಗಿಲೆಯೋ... ಹಾಡು ನಿಲ್ಲಿಸಿ, ಮನಸ್ಸು ಭಾರ ಮಾಡಿ ಹಾರಿಹೋಯಿತು
ಆ ನವಿಲೋ... ಗೆಜ್ಜೆ ಬಿಚ್ಚಿ, ನನ್ನೆದೆಗೆಸೆದು ಕೇಕೆಹಾಕಿತು
ಇಟ್ಟಿಗೆ ಬಟ್ಟಿಯಲಿ,
ಬದುಕು ಸುಟ್ಟುಕೊಂಡವರು ನಾವು
ಕನಸುಗಳನು,
ಸುಡುವ ಹಂಚಲ್ಲಿಟ್ಟು ಕರಗಿಸಿಕೊಂಡವರು
ಆಡುವ ಕಂದನ ಕೈ ಗೆ,
ಸುಡುವ ಇಟ್ಟಿಗೆ ಇಟ್ಟವರು
ಹಸಿದ ಹೊಟ್ಟಗಳನು,
ನೆಲಕ್ಕಿಟ್ಟು ಹೊಸೆದವರು
ಬಂಧು-ಬಾಂದವರ ಸಂಬಂಧ,
ಗಾಳಿಗೆ ತೂರಿದವರು
ಆಸೆ-ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳನು,
ಪಟಮಾಡಿ ಹಾರಿಬಿಟ್ಟವರು
ಬದುಕಿನ ಎಲ್ಲ ಭಾವನೆಗಳನು,
ತೋರಣ ಮಾಡಿ ಕಟ್ಟಿದವರು
ಆದರೂ ನಾವು,
ಉಳ್ಳವರ ಗೋಡೆಗೆ ಅಂದವಾದವರು
ಕೊನೆಯ ನಿಲ್ದಾಣವಲ್ಲ ಇದುವೇ
ಸಾಗಬೇಕಿದೆ ಇನ್ನು
ಇದೆ ಇನ್ನೊಂದು ನಿಲ್ದಾಣವು..
ಇನೆಷ್ಟು ನಿಲ್ದಾಣವೋ.....
ಸಾಗಬೇಕಿದೆ ನಾನು
ಬದುಕ ಬೇಕಲ್ಲ
ಬದುಕುವುದಕ್ಕೆ ಸಾಗುವುದು
ಸಾಗುತ್ತಾ ಬದುಕುವುದು
ತಿಳಿಯದಲ್ಲ ನನಗೆ
ತಿಳಿಯ ಬೇಕಿದೆ ನಾನು
ತಿಳಿಸುವವರು ಯಾರು
ಹುಡುಕ ಬೇಕಿದೆ ಅವರ..
ಆದರ್ಶ ಕಲಸೆ