ಮಹಜರು ಮಾಡಲು ಜನರ ಸಂತೆಯೆ ಬಂದಿದೆ,
ಅವರವರ ಬಾಯಲ್ಲಿ ಅವರಿಗೆ ತಿಳಿದಂತೆ
ಅಂತೆ ಕಂತೆ…
ಸತ್ತಿದ್ದು ಒಬ್ಬ - ಹುಟ್ಟಿ ಹಬ್ಬಿದ್ದು
ನೂರು ಕತೆ…
ಸಾವಿನ ನಂತರವೂ ಬದುಕಿಸಿಟ್ಟರು,
ನಿಂತರೂ ಉಸಿರು ಆಂಬೋಣಗಳಿಗೆ
ಕೊರತೆಯಿಲ್ಲ…
ನನಗೇಕೋ ಊರವರ ಮೇಲೆಲ್ಲ ಗುಮಾನಿ,
ಮಾತುಗಳಲ್ಲಿ - ಊಹೆಗಳಲ್ಲಿ
ಪದೇ ಪದೇ ಸಾಯಿಸಿದ್ದಾರೆ
ತಮಗೆ ಬೇಕಾದಂತೆಲ್ಲ…
ಮರಣೋತ್ತರ ಪರಿಕ್ಷೆಯಲ್ಲಿ
ಕಳೇಬರವ ಅಡ್ಡುದ್ದ ಕೊಯ್ದುದಕಿಂತ ಕ್ರೂರ
ಈ ಜನರ ಯೋಚನಾ ಲಹರಿ…
ಸತ್ತವನ ಆತ್ಮ ನಗುತ್ತಿತ್ತು,
ಕಂಡು ಜಗದ ಮುಖವಾಡಗಳ ಪರಿ…
ಒಂಟಿಯಾಗಿರುವನೊಬ್ಬನ ಮನಸೊಂದು
ಮೂಲೆಯಲೆಲ್ಲೋ ಇರುವ ಕಸದ ಬುಟ್ಟಿಯಂತೆ…
ಆತ ತಾನೇ ಮೂಟೆಕಟ್ಟಿ ಎಸೆದ ಭಾವನೆಗಳ ರಾಶಿಯನು
ಆಗಾಗ ತಡಕಾಡುತ್ತಾನೆ …
ಸ್ವಚ್ಛ ಮನದಲ್ಲಿ ಹುಡುಕಲು
ಹಳೆಯದೇನೂ ಇಲ್ಲ,
ಹುಡುಕಿದರೆ ಕಸದಡಬ್ಬಿಗೆ
ಕೈಯಾಡಿಸಬೇಕು ತಾನೇ…?
ಈ ಮನೆ-ಮನಗಳರೆಡೂ
ಸ್ವಲ್ಪವಾದರೂ ಧೂಳಾಗುತ್ತಿರಬೇಕು,
ಬದುಕೆಂಬ ಬಕೇಟಿಗೆ ಸಾಂತ್ವನದ ನೀರುತುಂಬಿ
ಮನದ ನೆಲವನೊರೆಸುವ ಮಜವೇ ಬೇರೆ…
ಹರಕು ಬಟ್ಟೆಗೂ ಕರ್ಮ ಸಂತೃಪ್ತಿ ಸಿಗುವುದು…
ಗೆಳತಿ,
ಹಾಗಾಗಿ ನಾನು ಗಲೀಜು…
ಶಹರಕ್ಕೆ ಬಂದ ಮೊದಲಲ್ಲಿ
ಅಲ್ಲಿ ಇಲ್ಲಿ ಹೆಕ್ಕುತ್ತಿದ್ದ ಬೇಬರಸಿ
ಕಣ್ಣುಗಳಿಗೆ ಕುಕ್ಕಿದ್ದು
ಕಪ್ಪು ಕಾರಿನಿಂದ ಇಳಿದ
ಹೀಲ್ಡು ಚಪ್ಪಲಿಯ ನೀಳ ಕನ್ಯೆ…
ಅವಳ ತುಟಿ ಕೆಂಪು,
ಹೆಂಚಿನ ಮನೆಯ ರೆಡ್ಡಾಕ್ಸೈಡಿಗಿಂತ…
ಉಡಿಯೊಡ್ಡುವ ಉದ್ದ ಸೀರೆಗಿಂತ
ಮೊಳಕಾಲು ಮುಚ್ಚದ ಚಡ್ಡಿ ದುಬಾರಿ…
ಗಾಗಲ್ಲು ಹಾಕಿದ್ದಳು, ಗಲ್ಲ ಕಾಣದಂತೆ
ಸ್ಕಾರ್ಪು ಸುತ್ತಿದ್ದಳು,
ಜೋಗಮ್ಮನ ಉಗುರಿಗೆ ಬಣ್ಣ ಹಚ್ಚಿದ್ದಳು…
ಒಂದು ಕಡೆ ಗಬ್ಬೆದ್ದುನಾರುವ ಕೊಳಗೇರಿ,
ಇನ್ನೊಂದೆಡೆ ಘಮ್ಮೆನ್ನುವ ಐಸಿರಿ
ಬಲು ವಿಶೇಷ ಈ ಶಹರ!
ಅವಳ ವ್ಯಾನಿಟಿ ಬ್ಯಾಗು
ಅವಳ ಮುಖದ ಮೇಕಪ್ಪಿನ ಸೋಗು,
ಲಿಪ್ಸ್ಟಿಕ್ಕು ಫೌಂಡೇಷನ್ನು ನಡುವೆ
ಆ ಮಾತ್ರೆಗಳು ಏನರವು…!!?