ನನ್ನ ಪದ್ಯಕ್ಕೆ ಶೀರ್ಷಿಕೆ ಇಲ್ಲ
ಸಹ್ಯವಾಗಿಸುತ್ತೇನೆ ಬದುಕಿದ್ದನ್ನು
ಉದುರಿಹೋದ ಕಾಲದ
ತರೆಗೆಲೆಯ ಮೇಲೆ
ನೀ ಹಚ್ಚಿಟ್ಟ ನೋವಿನ
ಮೆಹಂದಿ ನೋಡುತ್ತಲೇ
ಎದೆಬಿರಿವ ಸದ್ಧು ನಿನಗೆಂದಿಗೂ
ಕೇಳಿಸುವುದಿಲ್ಲವೆಂಬೋದು
ನಾನು ತಿಳಿದುಕೊಂಡಿದ್ದೇನೆ
ಈ ಯಾತನೆ ಇನಿತೂ ಮುಗಿಯ
ಲಾರದ್ದೇ ಬಿಡು ಹೂರೀ
ಮುಂಗುರಳ ಸುತ್ತ ನನ್ನ ನೋಟಗಳೇ
ಕೆನೆಯುತ್ತಿರುತ್ತವೆ
ಉಡುದಾರವಿಲ್ಲದ ನನ್ನ ಅತೃಪ್ತ
ಆಕಾಂಕ್ಷೆಗಳಿಗೆಲ್ಲ ಸುತ್ತಸುತ್ತುವ
ಚಾಳಿ ಹೀಗೆಲ್ಲ ನಿನ್ನಾ
ಒಂಟಿದಾರಿಯಲ್ಲಿ ನಡೆದಾಗ
ನೀ ಮುಳ್ಳುಚುಚ್ಚಿಸಿಕೊಂಡು
ಮುಮ್ಮಲಿಸಿದ ಕೀರಲು ಧ್ವನಿ
ಹಿಂದಿರಿಗುವ ಸಮಯಕ್ಕೆಲ್ಲ
ಹಣೆಚಚ್ಚಿಕೊಳ್ಳುತ್ತೇನೆ
ನನ್ನದೇ ಭ್ರಾಂತಿಯ ಸಲುವಾಗಿ
ನಾಜೂಕತನದ ಜಗತ್ತಿನ
ಕುರುಹಾಗಿಯೇ
ಉಳಿದುಬಿಡುತ್ತೇನೆ
ಕಣ್ಣಬಿಂಬ ನೋಡಿ
ಉರಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ
ನನ್ನ ನೋವಿನ ನೆತ್ತರ
ಅತ್ತರು ನಿನ್ನ ನಗುವಿನ
ಬಟ್ಟೆಗೆ ಮೆತ್ತದಿರಲಿಯೆಂಬ
ಪ್ರಾರ್ಥನೆಯಿದೆ ಇವಳೇ.!
-ಅವಿಜ್ಞಾನಿ
- ಅವಿಜ್ಞಾನಿ
11 Oct 2018, 08:56 pm
Download App from Playstore: