ನೆನಪೆಂಬ ಅಂತರಂಗ ಅವಳಿರುವ ಕನಸೆಡೆಗೆ ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಸಾಗುತ್ತಿದೆ...
ಪ್ರಶ್ನಿಸಿದಾಗಲೆಲ್ಲಾ ಬರೀ ನಗುವಲ್ಲೇ ಉತ್ತರಿಸಿದರೆ
ನಿನ್ನ ನಗುವ ಒಗಟ ಹೇಗೆ ಬಿಡಿಸಲಿ ತಿಳಿಸು ಈಗಲಾದರು...
ನಿನ್ನ ಉಸಿರೊಡನೆ ಉಸಿರಾಗಿ ಬೆರೆತುಹೋದ ಈ ಜೀವನ
ನೀನಿರದ ಕಲ್ಪನೆಯು ನನಗಿಲ್ಲ ಗೆಳತಿ...
ಹುಚ್ಚು ಕಲ್ಪನೆಯದು ನಿನ್ನಲ್ಲೇ ಬೆರೆಯಲೆಂದು ಅಚ್ಚು ಒತ್ತಿದ ಹೃದಯ ಬೆಚ್ಚಿ ಹೆದರಿದೆ ಗೆಳತಿ...
ಕಚ್ಚಿದ ಕೆನ್ನೆಯ ಗುರುತು ಕೆರಳಿ ಅಣಕಿಸುತ್ತಿದೆ ಬಂದೊಮ್ಮೆ ಹೇಳಿ ಬಿಡು ಈ ಜಗಕ್ಕೆ ನಾನೆಂದು ನಿನ್ನವಳು ಎಂದು...!!
ಕಾದು ಕಳೆದಿಹೇ ವರುಷಗಳ
ಒಂದು ಒಳ್ಳೆ ಗೆಳೆಯನ ಹುಡುಕಿ,
ಭಾಗ್ಯಾ ವಂಚಿತನಾದೆ ಸ್ನೇಹಿತರ ಸಂಗತಿಯಲ್ಲಿ,
ಸಿಕ್ಕರು ಸಿಹಿಯಾದ ಸ್ನೇಹಿತರು ದೂರವಾಗಿ ಹೋದರು ನನ್ನಿಂದ.
ಏನು ಹೇಳಲಿ ನಾ ವಿಧಿಯ ವಿರಹ ಒಂದು ವಿಷವಾಗಿ ವದಿಸಿ ಕಾಣದಂತೆ ಹುದುಗಿ ಹೋಹಿತು ಕಾಲವೆಂಬ ಗೋರಿಯಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಗೆಳೆತನ.
ಕಾದು ಕಾಲಗಳು ಉರುಳಿದವು,
ಮರೆಯಗುತ್ತಿದೆ ನನ್ನ ಯವನವು,
ಮಾಯವಾದವು ನಗುವಿನ ಹೆಜ್ಜೆ ಗುರುತುಗಳು ಅನರ್ಥವಾಯಿತು ನನ್ನ ಮನದ ಭಾವಗಳು
ಬೇಡವಾಗಿ ಹೋಗಿದೆ ಈ ಬಾಳು
ಹರುಷ ತರುವ ಒಬ್ಬ ಗೆಳೆಯನಿಲ್ಲದೆ.
ನೀರಮೇಲಿನ ಬರಹದಂತಾಗಿದೇ ನನ್ನ ನಂಬಿಕೆಗಳು ಸೊರಗಿ ಸೋತು ಹೋಗಿವೇ ನನ್ನ ಬಣದ ಕನಸುಗಳು ಇಲ್ಲವಾಯಿತೊಂದು ಅವಕಾಶ ಪಶ್ಚತ್ತಾಪ ಪಡಲು ಮಾಡದ ಪಾಪಗಳಿಗೆ.
ಮೌನಗಳು ಹಿತವಾಗಿ ವೇದನೆಗಳು ವಿಷವಾಗಿ ಹೋದವು ನೋವುಗಳೆ ನೆನಪಾಗಿ ಉಳಿದವು
ನನ್ನ ಎದೆಯಲ್ಲಿ ಏಕಾಂತದ ಗುರುತುಗಳೇ
ನನ್ನ ದಾರಿಯಲ್ಲಿ.
ವಿರಸಗಳೇ ಮೋಡವಾಗಿ ವೇದನೆಗಳ ಮಳೆಯೊಂದು ಸುರಿದಿದೇ ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ.
ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ ಅಗಸೆ ಬಾಗಿಲನ ಮುಂದೆ ನೆಟ್ಟ ಬೀದಯ ಗೂಟಗಲ್ಲಿನಂತೆ ಏಕಾಯಿತು?
ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯವು ಜಲ ಬತ್ತಿ ದ ಬಾವಿಯಂತೆ ಏಕಾಯಿತು?
ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ ಮಳೆ ತರದ ಒಣ ಸಿಡಿಲಿನ ಗುಂಡಿನಂತೆ ಏಕಾಯಿತು?
ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ ಕಟುಕನ ಕೈಯಲ್ಲಿರುವ ಹತಾರದಂತೆ ಏಕಾಯಿತು?
ನಿಮ್ಮ ಹೃದಯ ವಸಂತಕಾಲದಲಿ ಗಾಯನ ನಿಲ್ಲಿಸಿದ ಕೋಗಿಲೆಯ ಕಂಠದಂತೆ ಏಕಾಯಿತು?