ನಿನ್ನ ನಾ ಮರೆಯಬಹುದು
ಆದರೆ, ನಿನ್ನ ನೆನಪು ನಾ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ ?
ನಿನ್ನ ಕಣ್ಣುಗಳ ನಾ ಮರೆಯಬಹುದು
ಆದರೆ, ನಿನ್ನ ಕನಸ ನಾ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ?
ನಿನ್ನ ಮಾತು ನಾ ಮರೆಯಬಹುದು
ಆದರೆ, ನಿನ್ನ ಧ್ವನಿ ನಾ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ?
ಮರೆತರು ಮರೆಯಲಾಗದ ನೆನಪು ನೀನು...
ಅರಿತರು ಅರಿಯಲಾಗದ ಒಲವು ನೀನು...
ನಿನ್ನ ಹೇಗೆ ಮರೆಯಲಿ ಹೇಳು ನಾನು...
ಮತ್ತೆ ನೆನಪಾಗಿ ಕಾಡದಿರು ನೀನು...
ನನ್ನ ಹೃದಯದ ಪ್ರತಿ ಉಸಿರು ನಿನ್ನ ಹೆಸರು...
ನಾನೆಂದೂ ಮರೆಯದಂತ ಉಸಿರು ನೀನು...
ನೀ ನನ್ನಿಂದ ದೂರ ಹೋದರೆ ಹೋಗು, ಆದರೆ;
ನಿನ್ನ ಸವಿ ನೆನಪುಗಳನ್ನು ಹೋತ್ತೋಯ್ಯಬೇಡ
ಈ ಕಣ್ಣಿಂದ ಮರೆಯಾಗು ಬೇಕಿದ್ದರೆ, ಆದರೆ;
ಈ ನನ್ನ ಮನಸಿನಿಂದ ದೊರಾಗಬೇಡ.
ನೀ ಹೋದ ದಾರಿಯನ್ನೋಮ್ಮೆ ತಿರುಗಿ ನೋಡು;
ನೀ ಬಿಟ್ಟು ಹೋದ ಜಾಗದಲ್ಲೆ;
ನಿನ್ನ ನೆನಪಿನ ಮೂಟೆ ಹೊತ್ತು ಕೂತಿರುವೇ...
ಮರಳಿ ಬಾ ಎಂದು ನಿನಗೆ ನಾ ಹೇಳೇನು...
ಆದರೇ;
ನೀ ಹೋಗುವ ದಾರಿ ಯಾವುದು, ಹೇಳೆಂದು ಬೇಡುವೇನು
ಯಾಕೆಂದರೆ;
ನಾನು ನಿನ್ನ ಜೋತೆಯಲ್ಲಿ ಬರುವೇನು...
ಕೈ ಹಿಡಿದು ಜೊತೆ ನಡೆಯಲು ಅಲ್ಲದಿದ್ದರು...
ಆ ದಾರಿಯಲಿನ ಕಲ್ಲು ಮುಳ್ಳು ತೆಗೆದು ನಗೆ ಹೂ ಹಾಸಲಾದರು...
ನಾ ನಿನ್ನ ಜೊತೆ ಬಂದೆ ಬರುವೇನು ಗೆಳತಿ...
ಅಳುವಿರೇಕೆ
ಶತಮಾನದಿಂದ ಅಡುಗೆ ಮನೆಯಲ್ಲಿ
ಬಂದಿಯಾಗಿದ್ದು ಸಾಕಾಗಿಲ್ಲವೇ
ಹೊರ ಬನ್ನಿ
ಬೆನ್ನ ಹಿಂದಿನ ರೆಕ್ಕೆಗೆ
ಜೀವ ಕೊಡಬೇಡವೆ?
ಗರಿ ಬಿಚ್ಚಿ ಮುಗಿಲು ಮುಟ್ಟುವ ಕನಸಿಲ್ಲವೇ?
ಅಳುವಿರೇಕೆ ಇನ್ನು?
ಅಷ್ಟಕ್ಕೂ ನಿಮ್ಮ ನೋವು ಕೇಳುವುದಕ್ಕಾದರು
ಸಮಯ ಯಾರಿಗುಂಟು
ಕನಸಿನಲ್ಲೇ ಜೀವನ ಮುಗಿಸುವ ಬಯಕೆಯೇ?
ನನಸು ಮಾಡಬೇಡವೆ?
ಎದ್ದೇಳಿ
ಸಾಧಿಸಲು ಬೇಕಾದಷ್ಟಿದೆ...