ಮನದಂಗಳದಲ್ಲಿ
ಮೋಹದ ಮಳೆ ಸುರಿದೆ ನೀ...
ಮನ ತಂಪಾಗಿ
ಒಲವು ಚಿಗುರುವ ಮುನ್ನ
ನೀ ಆವಿಯಾಗಿ
ಘನ ಮೋಡವಾಗಿ
ಮರಳಿ ಆಗಸವ ಸೇರಿ
ಇನ್ನೆಂದೂ ಕರಗಿ ಸುರಿದು
ಈ ನನ್ನ ಮನದಂಗಳವ
ಸೇರಿ ತಂಪೆರೆಯದಾದೆ ನೀ...
ಆಗ ರಾತ್ರಿಯ ಕತ್ತಲು
ಅರಿವಿಲ್ಲದೆ ಅದರಲ್ಲಿದ್ದವನಿಗೆ
ಬಯಸಿರದ ಕರೆಯೊಂದು
ಸುತ್ತ ಕವಿದ ಕಗ್ಗತ್ತಲಿದ್ದವರಿಂದ
ಪಯಣ ಲಕ್ಷ ದೀಪೋತ್ಸವದ ಕಡೆಗೆ.
ಮೇಲೊಂದು ಅದರಮೇಲೊಂದು
ಉಣ್ಣೆ ಬಟ್ಟೆ ತೊಟ್ಟು
ಬಿಗಿಯಾಗಿ ಮುಂದಿನವನ ಹಿಡಿದು
ಕುಳಿತೆ ಮೋಟಾರ್ ಗಾಡಿಯ ಮೇಲೆ
ಕೊರೆಯುವ ಚಳಿಗೆ
ಕಪ್ಪುಕತ್ತಲೆಗೆ ಕಾಣದ ಕಳ್ಳನಾಗಿ.
ಮಣ್ಣಿನ ಕಾಲುದಾರಿ
ಸಣ್ಣ ಜಲ್ಲಿಕಲ್ಲು ಬರಿ ತೇಪೆಗಳ
ಡಾಂಬರು ರಸ್ತೆಯಲ್ಲಿ
ತನ್ನ ಚಕ್ರಕ್ಕೆ ಎಷ್ಟು ಬೇಕೋ ಅಷ್ಟು ಮಾತ್ರ
ನೆಲವ ತೋರಿಸುತಾ ಮೋಟಾರ್ ಗಾಡಿಯ
ಬೆಳಕು ದಾರಿಯುದ್ದಕ್ಕೂ
ಹೋರಾಟ ನಡೆಸಿತು ರಾತ್ರಿಕತ್ತಲಿನೊಂದಿಗೆ.
ಗುಂಡಿ ಗೋಪುರಗಳಿಂದ ಮುಕ್ತ ಹೆದ್ದಾರಿ
ನುಂಗಿದೆ ಧಡೂತಿವಾಹನಗಳ ತೀವ್ರ ಬೆಳಕು
ನಮ್ಮ ಸಣ್ಣ ಮೋಟಾರ್ ಗಾಡಿಯ ಬೆಳಕ
ಭಯದಲ್ಲೇ, ಅಂಚಿನಲ್ಲೆ ಸಾಗಿದೆವು
ರಸ್ತೆಯ ಬಿಳಿಪಟ್ಟೆಯ ಎಡಭಾಗದಲ್ಲಿ.
ಕಣ್ಣುಗಳು ಹುಡುಕುತ್ತಿದ್ದ
ಲಕ್ಷ ದೀಪಗಳನ್ನು
ತರ ತರಹದ ಜನರ ನೋಟಗಳು
ಒಂದಷ್ಟು ದೀಪಗಳ ಬೆಳಕಿಗೆ
ಎಳೆತಂದು ತೋರಿಸಿದವು.
ಲಕ್ಷದೀಪಗಳ ಬೆಳಕು
ನೋಡಬಂದವನಿಗೆ, ಹಲವಾರು
ಜನರನ್ನು ತೋರಿಸಿತ್ತು
ಆ ಲಕ್ಷದೀಪಗಳಿಂದ
ಹೊರಹೊಮ್ಮುತ್ತಿದ್ದುದು.
ಬತ್ತಿ ಮುಂದಕ್ಕೆ ತಳ್ಳಿ, ಕರಿಕಿಟ್ಟ
ಉದುರುಸಿ, ಎಣ್ಣೆ ಸುರಿದು
ದೀಪದಿಂದ ದೀಪ ಹಚ್ಚುತಿದ್ದರು
ಹಚ್ಚಿದ ದೀಪ ಯಾವುದೆಂದು
ದೀಪಕ್ಕೂ ತಿಳಿಯದ ಹಾಗೆ.
ತಂದ ಮಣ್ಣಿನ ಬಟ್ಟಲು ನನ್ನದು
ಸುರಿದ ಎಣ್ಣೆ ನನ್ನದು
ಒಸೆದ ಬತ್ತಿ ನನ್ನದು
ಗೀರಿದ ಬೆಂಕಿ ಕಿಡಿ ನನ್ನದು
ನೋಡುತಿದ್ದ ನೋಟ ನನ್ನದು
ಅದು ದೀಪ.
ದೀಪದ ಬೆಳಕು ಎಲ್ಲಾರದೂ
ನಿನ್ನದು ನನ್ನದು ಯಾವದೂ ಅಲ್ಲಾ
ಅದು ಅದರದು ಅಲ್ಲಾ
ಅದು ದೀಪನೂ ಅಲ್ಲಾ .....
ಹಲವಾರು ಜನ ಬಂದಿದ್ದರು
ನೋಡುವವರು
ನೋಡದವರೂ
ನೋಡಿದರೂ ನೋಡಲಾಗದವರೂ
ನೋಡದವರು ನೋಡಿದರೂ
ಇವರನ್ನೆಲ್ಲಾ ನೋಡುತಿದ್ದ ನನ್ನಂಥವರು
ನಿನ್ನನು ನಿನ್ನ ಹಾಗೆ (ದೀಪವನ್ನು ದೀಪದ ಹಾಗೆ )
ನೋಡಿದವರ
ನಾನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ...
ನೀನು ನೋಡಲಿಲ್ಲ....ಲಕ್ಷ ದೀಪದ ಬೆಳಕಿನೊಳಗೆ.
ಇದು
ಅಶ್ವಥ್ ವೃಕ್ಷ ಪ್ರದಕ್ಷಿಣೆ ಮಾಡು
ಏನಾದರೂ ಪ್ರಾಪ್ತಿಯಾದೀತು..
ಇದು
ಬೋಧಿವೃಕ್ಷ ಅದರಡಿ ಕುಳಿತು ಧ್ಯಾನಮಾಡು
ಏನಾದರು ಉದಯವಾದೀತು...
ಇದು
ಅರಳಿಮರ ಎರಡು ಕಡ್ಡಿ ಸೊಪ್ಪು ಕಡಿದು
ಆಡಿಗೆ ಕಟ್ಟು ಚೆನ್ನಾಗಿ ತಿಂದೀತು...
ಯಾರ ಧ್ವನಿಗೂ ಪ್ರತಿಕ್ರಯಿಸದೆ
ಮರ ಬೆಳೆದೀತು.....
ಆಗುತಿತ್ತು
ಅದು ತಾನು ತಾನಲ್ಲದಂತೆ
ಅದುನ್ನ
ಹಿಡಿದು ನಿಲ್ಲಿಸಕಾಗದಂತೆ
ಅದು
ಬದಲ್ಲಾಗುತಿತ್ತು...........