ನಿನ್ನ ಹಿಡಿತವೊಂದು ಸಂಗೀತದಂತೆ
ನೀನೆ ನನ್ನ ತಾಳ
ನಿನ್ನ ಬರಹವೊಂದು ಸಾಹಿತ್ಯದಂತೆ
ಅದೇ ನನ್ನ ಅಂತರಾಳ
ನಿನ್ನ ಶಾಯಿ ಕೂಡ ಸೌಂದರ್ಯ ಲಹರಿ
ನೀನೇ ನನ್ನ ಬದುಕಿನ ಗಟ್ಟಿಮೇಳ
ನೀನೊಂದಿದ್ದರೆ ಸಾಕು ಎನಗೆ ಬರೆಯುವೆ ಸಾವಿರ ಪದಗಳನು ಪುಸ್ತಕದೊಳಗೆ
ನಿನ್ನ ಮರೆಯುತ್ತಾರೆ ಯಾರು?
ಹಾಗೆ ಆಗದು ಎಂದೂ
ನನ್ನ ಹೃದಯ ಒಪ್ಪದು
ಒಂದು ಮಧುರ ಪರಿಮಳ
ನಡು ದಾರಿಯಲ್ಲಿ ಬಿಡುವುದು
ದೂರ ಸರಿದು ಹೋಗುವುದು
ಮನಸ್ಸಿಗೆ ಹಿತವೇ?
ನೂರಾರು ಯಾಕೆ ಸಾವಿರಾರು
ನೆನಪುಗಳು ಹೃದಯ ತುಂಬಿ
ಅಕ್ಷಯಪಾತ್ರೆಯಂತೆ ಎಂದೂ
ಮುಗಿಯದು ಖಾಲಿಯಾಗದು..
ನನ್ನ ಮನಸು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನನ್ನೇ ಪ್ರಶ್ನಿಸುತ್ತಿದೆ ಯಾಕೆ ನಿನ್ನ ತಪ್ಪಿಲ್ಲವೆಂದು ತಿಳಿದು ಕ್ಷಮೆಕೇಳುತ್ತಿರುವೆ ಎಂದೂ.............
ಉತ್ತರಿಸಲಾಗುತ್ತಿಲ್ಲ ನನಗೆ ನನ್ನ ಮನಸು
ಕೇಳುವ ಪ್ರಶ್ನೆಗಳಿಗೆ................
ತಿಳಿದಿಲ್ಲ ಇಂದಿಗೂ ನನಗೆ ನನ್ನ ಮನದ ನೋವು ಅಳೆಯುವ ಸಾಧನ ನನ್ನ ಕಣ್ಣಿರೆಂದು.........
ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ಸ್ವಾತಂತ್ರ್ಯ ನನ್ನ ಮನಸು ಪ್ರತಿನಿತ್ಯ ಬೇಡುವ ಹಕ್ಕು ಎಷ್ಟು ಅದನ್ನು ಪಡಿಯೋಣವೆಂದು ಹೊರಟರು ಮತ್ತೆ ಕಂಬಿಗಳಿಲ್ಲದ ಬಂಧನದ ಕೈಯಲ್ಲಿ ಬಂದಿಯಾಗಿ ಹೋಗುತ್ತಿರುವೆ....................
ಇರುವ ಒಂದು ಜೀವನ ನನಗಾಗಿ ನಾನಿರುವ ಬದಲಾಗಿ ಎಲ್ಲರಿಗಾಗಿ ನಾನಿದ್ದು ನನ್ನಲ್ಲೇ ಕೊರಗುತ್ತಿರುವೆ ಕಣ್ಣಿರಲ್ಲಿ ಕರಗುತ್ತಿರುವೆ.........
ಪ್ರೀತಿಯೆoಬ ಮಾಯೆಯ ಕೈಸೇರದೆ ತಪ್ಪಿಸಿಕೊಳ್ಳುವ ಬದಲಾಗಿ ನೋವೆಂದು
ತಿಳಿದೊಡನೆ ಮತ್ತೆ ನನ್ನವರ ಕಣ್ಣಲ್ಲಿ ನಿರಾಗಲು ಹೊರಡುವೆ.....................
ಮನದಾಳದಲ್ಲಿ ಇಂದು
ನಿನ್ನದೇ ಸವಿ ನೆನಪುಗಳು
ಮಿಡಿಯುವ ಹೃದಯದ ಒಳಗೆ
ಮೋಹದ ಸವಿ ಕನಸುಗಳು
ದೂರದಿ ಏತಕೆ ಕುಳಿತು ನನ್ನನ್ನು ಕಾಡುವೆ
ಸನಿಹದಿ ನೀ ಬಂದು ನನ್ನ ಮೊಗವ ಮುದ್ದಿಸಬಾರದೆ
ಪಿಸುಗುಡುವ ಏಕಾಂತವೇ ಮೌನ
ನೀರೆ ಇಲ್ಲದ ನದಿಯು
ಸುಳಿಯಾಗಿ ತಿರುಗಬಹುದೆ
ಮೋಡವೆ ಇರದ ಗಗನ
ಮಳೆಯನ್ನು ಸುರಿಸಬಹುದೆ
ಬರಗಾಲ ಇರುವ ಭೂಮಿ
ಹಸಿರಾಗಿ ಕಂಪಿಸಬಹುದೆ
ಜೀವವೆ ಹೀರಿದ ಹೃದಯ
ಖುಷಿಯಿಂದ ನಲಿಯಬಹುದೆ
ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸು ಓ ಮನವೆ
ವಿರಹದ ಗೀತೆಯನ್ನು
ರಾಗವಾಗಿ ಹಾಡಬಹುದೆ
ಕಪ್ಪು ಎಂಬ ವರ್ಣದಲ್ಲಿ
ಚಿತ್ರವನ್ನು ಬಣ್ಣಿಸಬಹುದೆ
ಸುಗಂಧವಿರದ ಲತೆಗೆ
ಹೂವೆಂದು ಕರೆಯಬಹುದೆ
ಒಲುಮೆಯೆ ಇಲ್ಲದ ಜೀವಕೆ
ಬದುಕೆಂದೆನ್ನಬಹುದೆ
ಪ್ರೀತಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಕೋ ಓ ಒಲವೆ